درس مهمِّ پدربزرگ

امروز پدر بزرگ به من درس مهمّی داد :
ـ پدر بزرگ ، درباره چه می نویسید ؟
ـ درباره تو پسرم ، امّا مهم تر از آن چه می نویسم ، مدادی است که با آن می نویسم . می خواهم وقتی بزرگ شدی ، مثل این مداد بشو ی .
پسرک با تعجّب به مداد نگاه کرد و چیزخاصی در آن ندید .
ـ امّا این هم مثل بقیّه ی مداد هایی است که دیده ام !
پدر بزرگ گفت : بستگی دارد چطور به آن نگاه کنی ، در این مداد پنج صفت هست که اگر به دستشان بیاوری ، برای تمام عمرت با دنیا ، به آرامش می رسی !
صفت اوّل : می توانی کارهای بزرگ کنی ،امّا هرگز نباید فراموش کنی که دستی وجود دارد که هرحرکت تو را هدایت می کند. اسم این دست خداست ، او همیشه تو را در مسیر اراده اش حرکت می دهد .
صفت دوّم : باید گاهی از آن چه می نویسی دست بکشی و از مداد تراش استفاده کنی . این باعث می شود مداد کمی رنج بکشد امّا آخر کار ، نوکش تیز تر می شود ( و اثری که از خود به جا می گذارد ظریف تر و باریک تر ) پس بدان که باید رنج هایی را تحمّل کنی ، چرا که این رنج ها باعث می شود انسان بهتری شوی .
صفت سوّم : مداد همیشه اجازه می دهد برای پاک کردن یک اشتباه ، از پاک کن استفاده کنیم . بدان که تصحیح یک کار خطا ، کار بدی نیست ، در واقع برای این که خودت را در مسیر درست نگه داری ، مهم است .
صفت چهارم : چوب یا شکل خارجی مداد مهم نیست ، زغالی اهمّیّت دارد که داخل چوب است . پس همیشه مراقب باش درونت چه خبر است .
و سر انجام پنجمین صفت مداد : همیشه اثری از خود به جا می گذارد . پس بدان هر کار در زندگی ات می کنی ، ردّی به جا می گذارد و سعی کن نسبت به هر کاری که می کنی ، هشیار باشی و بدانی چه می کنی .

                                                                                                پروانه بهزادی

منتشر شده در 09 اردیبهشت 1397 ساعت 23:42